Bugün iki lider ilk kez görüşüyor.
Böyle bir diyaloğun bugüne kadar kurul(a)mamış olmasının nedenini öteden beri sorgulamış biri olarak, ben bu görüşmenin tarihsel bir önemi ve anlamı olduğunu düşünüyorum.
Çünkü, CHP'siz bir çözüm toplum katında karşılığını yeterince bulamaz. Bir avuç atanmış veya seçilmişin silahların gölgesinde ve genellikle bir tarafın seçim hesapları ile kapalı kapılar ardında vardığı uzlaşmalar, TOPLUMSAL BİR MUTABAKAT İÇERMEDİĞİNDEN kalıcı bir çözümü kesinlikle oluşturamaz.
Öte yandan, CHP kürt meselesine ne kayıtsız kalabilir, ne de bu ekonomik, kültürel ve giderek siyasal meseleyi gelenekçi-güvenlikçi poltikaların insafına terkedebilir. Böylesi bir meseleye kayıtsızlık partinin özünü oluşturan (veya oluşturması gereken) özgürlükçü ve devrimci yaklaşımla bağdaşmaz. Güvenlikçi politikalar ise en az siyasal amaçlı şiddet kadar artık düpedüz çağdışıdır.
İki liderin buluşması bana bu nedenle yeni ufuklar, büyük umutlar vaad ediyor.
................
Bu arada, kürt meselesi için çözüm kılavuzu önerisi olarak yazdığım on temel ilkeyi sergileyen blogun üzerinden yaklaşık 30 ay geçti.
Böyle bir günde o ilkeleri anımsamanın da tam zamanı...
Yazı, sözümona çözüm sürecinin ta başında samimiyetsizlikten tıkandığını bir kere daha görmemize yarayabilir.
Yazı, sözümona çözüm sürecinin ta başında samimiyetsizlikten tıkandığını bir kere daha görmemize yarayabilir.
